- muzułmanie: 86%
- protestanci: 8%
- katolicy: 3%
- hinduiści: 2%
- buddyści: 1%
Gorontalo – prowincja w Indonezji na wyspie Celebes. Powierzchnia 12215 km²; 887 tys. mieszkańców (2004); stolica Gorontalo.
Leży w środkowej części półwyspu Minahasa; graniczy z prowincjami Celebes Środkowy i Celebes Północny.
Podstawą gospodarki jest rolnictwo (uprawa palmy kokosowej, kakaowca, goździków, trzciny cukrowej); rybołówstwo; turystyka (dobre warunki do nurkowania).
Utworzona w grudniu 2000 r.; oddzielona od prowincji Północny Celebes w celu zapewnienia większej autonomii i odrębności dla ludności muzułmańskiej, która stanowi większość na tym terenie.
Celebes, Sulawesi (6°S – 2°N i 119° – 125° E) – indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego i Wielkich Wysp Sundajskich. Z powierzchnią równą 174 600 km² znajduje się na 11. miejscu listy największych wysp świata.
Swoim nieregularnym, rozczłonkowanym kształtem Celebes przypomina skorpiona – cztery półwyspy oddzielone są głęboko wcinającymi się zatokami. Wyspa ta nie ma nizin przybrzeżnych. Wyspę opływają morza: Flores, Banda, Moluckie, Celebes. Terytorium Celebes jest górzyste, występują liczne wulkany – zarówno aktywne jak i wygasłe. Najwyższym z nich jest Soputan(1827 m n.p.m.). W centrum wyspy znajdują się Góry Molengraffa, z najwyższym szczytem jest Rantekombola (3455 m n.p.m.). W dolinach śródgórskich i rowach tektonicznych oddzielajacych poszczególne pasma leżą liczne jeziora. Klimat równikowy wybitnie wilgotny, średnia roczna suma opadów: 2000 mm. Cechuje się nierównomiernym rozkładem opadów w ciągu roku. Wyspa pokryta jest wiecznie zielonymi lasami równikowymi. W kotlinach śródgórskich ukształtowała się formacja przypominajaca sawannę. uprawia się głównie palmę kokosową, ryż, kawę oraz kauczukowiec. Na wyspie eksploatuje się rudy niklu i żelaza oraz szlachetne odmiany drewna.
- Godło przedstawia mitycznego ptaka Garudę, złotego orła reprezentującego twórczą energię. Kolor złoty oznacza wielkość narodu Indonezji a czarny przyrodę. Skrzydła orła składają się z 17 piór, ogon z 8, a szyja z 45. Liczby te układają datę proklamacji niepodległości Indonezji 17 sierpnia 1945. W szponach orła widnieje szarfa z napisem Bhinneka Tunggal Ika (jedność w różnorodności). Jest to stare motto jawajskie, które oznacza jedność Indonezyjczyków pomimo ich odrębności etnicznych i kulturowych. Tarcza jest symbolem ochrony państwa. Na tarczy umieszczone pięć symboli oznacza pięć podstawowych zasad funkcjonowania państwa (Pancasila). Gwiazda o kolorze złotym reprezentuje wiarę w Boga, łańcuch sprawiedliwość, drzewo banian jedność Indonezji, głowa bawołu demokrację, a kłos ryżu i gałązka bawełny, równość (zobacz więcej w artykule Godło Indonezji).
- Flaga, nazywana jest Sang Dwiwarna-żyjąca osoba, podobna do polskiej flagi, tylko kolory są odwrócone: czerwony jest na górze, biały na dole. Kolor czerwony reprezentuje ciało i życie fizyczne, kolor biały duszę i życie duchowe. Barwy flagi nawiązują do średniowiecznego cesarstwa Madjapahit. Ma ona ponad 800 lat, ale stała się oficjalną flagą Indonezjii dopiero 17 siierpna 1945 roku.Wbrew powszechnemu przekonaniu jest inna niż flaga Monako, różni się formatem (zobacz więcej w artykule Flaga Indonezji).
- Hymnem jest Indonesia Raya (Wielka Indonezja), który powstał w 1928 roku(zobacz więcej w artykule Hymn Indonezji).
Miasto zostało założone na początku XVI w. jako Sunda Kalepa. W 1527 r. miasto znalazło się pod kontrolą sułtanatu Bantam (wówczas zmieniono jego nazwę na Djakartę).
Pod koniec XVI w. na Jawie pojawili się Holendrzy. W 1619 r. Holendrzy pod dowództwem Pieterszoona Coena zdobyli miasto i założyli na jego terenie twierdzę Batavia, która stała się główną siedzibą holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej i kolonii holenderskiej Indii Wschodnich, nazywane też Djakarta. Silne trzęsienie ziemi zniszczyło miasto w 1699 r. Po kilku latach w rękach brytyjskich w 1814 r. Batavia powróciła w ręce Holendrów.
W okresie 1942-1945 miasto znajdowało się pod okupacją wojsk japońskich. Po II wojnie światowej mimo ogłoszenia niepodległości, miasto zostało zajęte przez Holandię. Dopiero w 1949 r. miasto powróciło do niepodległej Indonezji i stało się jej stolicą. W 1950 r. zmieniono nazwę stolicy na Dżakartę.
Szerokość geograficzna 08ºS
Długość geograficzna 107ºE
- Gunung Bromo – najbardziej malowniczy z indonezyjskich wulkanów
- Środkowa Jawa – skąpane w promieniach wschodzącego słońca mury buddyjskiej świątyni Borobudur
- Komodo – olbrzymie jaszczurki z wysp Komodo i Rinca to ostatni żyjący do dziś potomkowie prehistorycznych gadów
- Tana Toraja – oryginalne ceremonie pogrzebowe, z których słynie ten niezwykły region, są świadectwem fascynującego dziedzictwa kulturowego
- Bali – wspinaczka na Gunung Agung, nurkowanie wokół wraku Liberty, surfing na wysokiej fali Ulu Watu i powrót do Kuty na popołudniowy posiłek
- Najciekawsza trasa – pokonywana lądem czy wodą niezwykłą droga z Bali na wschód, przez Nusa Tenggarę oferuje wszystko to, co w Indonezji najlepsze
- Z dala od utartych szlaków – pokazowe bitwy, praktykowane do dziś tradycje animizmu oraz ogromne, zamykane kamienną płytą grobowce to nie lada atrakcje wyspy Sumba
Indonezja to kraj ponad 13 000 i tysiąca kontrastów. Wyspy rozciagniete na przestrzeni 5000 kilometrów,tworzą największy kraj wyspiarski na świecie. Archipelag rozciągnięty jest na przestrzeni równej odległości pomiędzy Lizboną a Moskwą, tworzącpomos pomiędzy dwoma kontynentami : Australią i Azja.
Podziwiać tu można zarówno bogactwo przyrody, jak i architektury. Indonezja to kraj wielu kultur, tradycji, języków, religii, kraj wulkanicznego temperamentu. Oficjalnym językiem jest sztucznie utworzony bahasa indonesia, jednak dla wielu obywateli Indonezji jest to język obcy
Cała Indonezja znajduje się w strefie klimatów równikowych. Na klimat i pogodę Indonezji mają wpływ dwie tropikalne pory roku. Klimat monsunowy zmienia się średnio co sześć miesięcy. Wilgotność i temperatury zmieniają się zgodnie z porami roku lecz wpływ na nie mają również takie czynniki jak pora dnia, wysokość nad poziomem morza i odległość od morza. Dwie pory roku – sucha (od kwietnia do października) i deszczowa sprawiają, że rozwija się bujna roślinność tropikalna. Średnie temperatury to: 28°C – wybrzeża, 26°C – tereny położone z dala od wody i góry, 23°C wyżej położone obszary górskie. Średnia względna wilgotność powietrza zawiera się między 70 i 90%. Średnie opady od 1000 mm we wschodniej Jawie do ponad 4000 mm w górach
Obszar Indonezji jest podzielony na trzy regiony: wyspy Sumatra, Jawa, Kalimantan i małe wyspy. Pięć głównych wysp to: Sumatra - Sumatera (ponad 470 km2), Jawa (najgęściej zaludniona i najżyźniejsza, ponad 130 km2), Kalimantan (stanowi 2/3 wyspy Borneo, prawie 540 km kw), Sulawesi (prawie 190 km kw.) i Irian Jaya (dawniej: Irian Zachodni) stanowiący część Papui Nowej Gwinei, która jest drugą największą wyspą na świecie (prawie 422 km2). Mniejsze wyspy stanowią archipelag Małych Wysp Sundajskich (Bali, Flores, Lombok, Sumba i Sumbawa) oraz archipelag Maluków (Komodo, Halmahera i Seram).
